Arredor da introdución e da conclusión

Bos días, boas tardes, boas noites... como alguén dixo algunha vez, eu tampouco sei como comezar e rematar as cousas. A quen non lle pasou o de ver “introdución” e ter unha embolia cerebral despois dunha hora pensando? Pensando en que? Que poñer? Non! Pensando: como non vou ter nada que dicir? (aplicable a calquera situación, académica ou non). Pois iso mesmo me sucedeu ante o fenómeno Toro de la Vega. Non existe introdución no mundo para este acontecemento.

Así, sen introdución. Comecei hoxe a escribir por unha razón, que non debe desmerecerse por ser unha, senón revalorizarse por ser única: conclúo a primeira semana de preparación das oposicións a profe de secundaria! (exclamación de grito liberador). Pois ben, como futura profe (espero) formuláronseme varias dúbidas en relación con ambos temas, de “rabiosa” actualidade (neste caso vénlle xenial o adxectivo de ámbito periodístico), o Toro de la Vega e a educación. No primeiro saco podemos meter toda a tauromaquia e maltrato animal, do que falaremos noutra entrada futura porque é un tema ó que me achego pouquiño a pouquiño porque me asusta afondar nel. Co segundo refírome á educación máis bonita, á educación de educar, non a de ensinar e aprender, xa que logo, a lei obriga a educar, pero... un momento! A lei tamén nos obriga a respectar ós demais, sen importar a raza, etnia, relixión e un longo etc. (nota mental: teño que aprendelo). Esta é a miña grande dúbida, que lle digo a un/unha alumno/a que me pregunte por esta incongruencia, poderíase dicir lexislativa? Non sei como chamarlle nin sei como explicalo. Obviamente sairía do paso con calquera rimbombante resposta que nin eu nin o suposto discente comprendería, ó que todos botamos man de cando en cando.

Mais, agora, gustaríame reflexionar un pouco sobre este tema. Digo que é incongruente porque a sociedade, a través dos partidos políticos que todos e todas eliximos democraticamente, permita que exista unha lei contra o maltrato animal e outra que o permita. É certo que existen outras moitas, pero esta paréceme especialmente chamativa polo mediático do asunto. A lei educativa (LOMCE e anteriores) promulga durante moitos e moitos parágrafos, no preludio e no texto mesmo, o respecto cara os demais, que calquera opinión é válida, que debemos escoitar sen xulgar... en consonancia, tamén di o mesmo de cara ós animais. E logo? Que lle digo ó/á alumno/a? Que está ben o maltrato animal cando é unha tradición milenaria? Creo que os rapaces e rapazas deste país xa non poderían entendelo, porque viven noutro mundo. E fan ben. Ou os que viven noutro mundo son os habitantes de Tordesillas? En todo caso, continúo co mesmo debate interno.

A solución podería pasar por varios puntos. 1. Declarar un estado independente chamado Tordesillas. A experiencia en Cataluña di que non é minimamente probable. 2. Retirar da lei educativa calquera referencia ó respecto, tanto animal como das persoas. Darllo ó primeiro significa quitarllo ós segundos, e viceversa (palabra en boga que non debía deixar pasar). 3. Eliminar o festexo. E se facemos isto? Non entraría en contradición con nada, todo o contrario, significaría ser, por fin, coherentes coa clase de sociedade que lle queremos –manifestamente- transmitir á próxima xeración. Isto lévame a outra cuestión: que é o maltrato animal? Poderían ser as granxas, os zoos, os circos focos de maltrato? Por que non se dirixen os periodistas en masa a retratar fielmente o que nestes lugares teñen que soportar millóns e millóns de animais día tras día? Porque, ó igual que me sucede a min, ollos que non ven...

Como xa dixen, non sei como rematar, como concluír, como pechar esta entrada. E non quero facelo. O Toro de la Vega é un síntoma, un símbolo, non de España (todo o mundo se avergonza deste estado, sen falta de razón) senón do mundo enteiro. Somos a especie depredadora, egoísta e orgullosa que acabará co resto e consigo mesma. Pero tamén a lei me obriga a non ser alarmista. En definitiva, non teño resposta. Quizais sexa que o mundo e o ser humano é definición de contradición, o noso papel é aceptalo ou non e actuar en consecuencia. Bos días, boas tardes e boas noites. 

Fonte da imaxe